Na zapas

Martwił się na zapas

I rwał włosy z głowy,

Nocami nie sypiał 

I wciąż głodny chodził...

Teraz leży chory 

Pęka serce z żalu,

Bo mógł się wszak cieszyć,

Lecz już jest po balu.

Myśli intensywnie,

Mogłem być w radości,

Teraz nie mam siły,

Bolą nawet kości...

Po cóż żyć na zapas,

Lepiej cieszyć chwilą,

Planowanie niszczy 

Nie bądź sobie żmiją!