Grób zanurzony w liści kolorach,

Nad nim drzewo kołysze,

Wiatr coś mu nuci, z nadzieją szlocha,

Przerwał milczenia ciszę.

Kiedyś i ptaki gwarnie krzyczały,

I znicz płonął co roku,

Teraz li tylko, wrona przycupnie,

Popatrzy na krzyżu z boku.

Las tylko senny, mgłą otulony,

Deszcz w liściach dziurki wierci,

Nie zapominaj o swoich bliskich,

Nie zapominaj o śmierci!

,