Oczy skrzą perłami złych myśli.

Bólu z duszy żaden uśmiech nie wyczyści.

Zastygły w azyl zapomnienia,

Łzy wspomnień, 

Palą naskórek pamięcią, niczym płomień...

Wspomnijmy o tych łzawiących dzieciach,

Opróżnijmy umysł, tonący w próżności...

W śmieciach!