Życie przemija w miarę spokojnie

Kochanej Ojczyzny, pachnie ziemią 

Miałem nadzieję, że WRONa spłonie,

Że ludzie myślenie zmienią.

W pamięci groby, tych co przeciwni,

Czerwona zaraza łamała kości,

Dzisiaj część ludzi, chyba naiwnych 

W sercu swym komunę gości!

Obiecywali, gdy wolność wróci,

Polacy znów się zjednoczą,

Niem już czemu, to mnie smuci,

Wciąż gówno w mózg nam tłoczą...

Wiatr kart historii, przewraca strony,

Chciałby przewrócić moje,

Polska im obca, Niemcom pokłony,

Czy będziem wolni...tego się boję!