NIEZŁOMNI

Strzał w głowę, tępy huk, Od bólu nieprzytomni, Gdy z boku patrzył Bóg, Ginęli nam Niezłomni! Ojczyzny broniąc swej, W działaniu nie ustali, Z miłością ziemi tej Krew własną przelewali!

Wrzucali w doły marne, Do ziemi krwią odzianą, Jak nawóz ziemi czarnej, Zasiali prawdy ziarno... Dziś wzniosła pamięć rośnie, Z zasianej nienawiści, U progu już przedwiośnie, I prawda niech się ziści!