Wy-kopalisko

Przy budowie krętych dróg

Wietrzyk śpiewał jakoś cicho

Z góry zerkał sobie Bóg

Deszcz zacinał też nielicho.

Dwóch kopaczy, owych dróg

Wykopało obce ciało

Aż ich ścięło ostro z nóg

W głowach się poprzewracało

Okazało, bo wiem się, 

Że to prawdy worek sterczy

I myśleli, tylko gdzie

Ukryć go, bo strasznie jęczy

Wzięli wór ze sobą w góry

By nie rozpruł się przypadkiem

W świat już poszły różne bzdury

Prawda niewygodnym świadkiem

Od tej pory, garnitury

Niczym menel z ostrym rauszem

Głoszą nam peany z góry

Okraszając wdzięcznym fałszem.

W życiu, jest miłość i śmierć, zarówno,

Każda zaprząta mą duszę, po równo,

Pierwszą pragnąłem i mam ją od Boga,

Druga, to smutek, żal i trwoga

Lecz tylko jedną mam w życiu duszę,

Kocham i miłość i śmierć kochać muszę...

Syjocielowi Księdzu Robertowi Jantczakowi...

Spoczywaj w pokoju wiecznym...Amen.💔😢🙌😇

Wiosenna miłość

Nadchodzi wiosny czas,

Boćki wrócą do gniazd

Urosną drzewom liście,

Ciepło znów będzie, oczywiście,

Miś zrzuci se futerko,

Bo ma ochotę wielką,

Wziąć ciebie znów za rękę,

I ptasią dać piosenkę

I pójść z tobą po kres,

Gdzie zawsze pachnie bez,

I las uszyty z klasą,

Ma najpiękniejszy fason

A woda świeci jak lusterko,

Z kaczeńcy piękne ma futerko

I tylko razem, ja i ty...

Tak cudnie wszędzie, jakbym śnił!

Ty jesteś moja, a ja twój,

Na miarę szyty jest ten strój!

Od rzeki zbliżyłem się do miasta powoli, Tam świt żegnał się z nocą. Zimny głód duszę mi zniewolił, Oczy drżały, czułem jak skronie się pocą. Odbicie wieży kościoła

falowało w tańcu Kiedy słońce wzeszło wysoko i sennie Wiatr ucichł, jak pies w kagańcu I grzechy miasta tego... bezimienne

 Jak w kotle gorącym,

Gotują się uczucia, Otchłanią rozpaczy Przyprawione Ty w obliczu wojny, Ukraino, Udajesz, uczucia wypalone... Ni słowem się nie pochylisz, Ni gestem, A ja człowiekiem Tylko jestem. Pali mnie dusza, I krzywda nasza, I cisza w okół... Nikt nie przeprasza...

 Pan z reklamy w telewizji

Chce mi wcisnąć kit

Jak zażyję te tabletki

Będę czuł się git!

Konar będzie płonął ostro

Jak koliba, co w westernie

I wystrzeli, niczym korek

Z butelki w tawernie.

Lecz za chwilę pani gada,

Że jej capi komin

Więc najlepiej, jakbym kupił

Sobie Halitomin

 Ot taka i prosta to będzie poezja

Jak Fazik zaczaił się kiedyś w daglezjach

Ni śmieszna, ni smutna i nawet nie super 

W daglezjach Faziczek pokazał swą dupę

Pardon, drogie dzieci, panowie i panie,

Lecz czasem znienacka, dopada nas sranie!