Od rzeki zbliżyłem się do miasta powoli, Tam świt żegnał się z nocą. Zimny głód duszę mi zniewolił, Oczy drżały, czułem jak skronie się pocą. Odbicie wieży kościoła

falowało w tańcu Kiedy słońce wzeszło wysoko i sennie Wiatr ucichł, jak pies w kagańcu I grzechy miasta tego... bezimienne