Śledź po islandzku.

 5 sporych płatów solonego śledzia wymoczonego .

Na marynatę:

10dkg obranego korzenia chrzanu

0.5 l. soku z buraków 

1 gwiazdka anyżu

4 ziela angielskiego

5 ziaren pieprzu

5 dkg marynowanych buraczków

 1/2 szklanki cukru

1/2 szklanki wody

1/2 szklanki  octu 10%

kwaśna śmietana 18 %

1 jabłko 

1 szalotka(mała)

koper

2 - 3 łyżki kaparów 

chleb razowy 

masło

Chrzan pokroić w cieniutkie plastry. Wrzucić do rondla. Dołozyć sok z buraków, anyż, ziele, pieprz. Doprowadzić do wrzenia, zdjąć z ognia i odstawić na godzinę.

Zagotować wodę z octem i cukrem. Wymieszać i odstawić do wystudzenia  (temp.pokojowa) teraz dodać do marynaty buraczki pokrojone na 2-4 części.

Śledzie pokroić na 2 cm kawałki i przełożyć do słoika. Zalać marynatą i wstawić do lodówki na 3-6 dni.

Serwować na kromce razowego chleba z masłem, odsączone z marynaty z kleksem  śmietany, jabłkiem pokrojonym w cienkie plasterki i cebulą pokrojoną w piórka.

  obsypać kaparami i posiekanym koprem. 

S M A C Z N E G O !!!

Drogowskaz

Nauczę cię synku liter

i zdjęcia przodków pokażę,

A kiedy trochę podrośniesz,

i zdrajców Polski ci wskażę.

Pokażę, jak zdobyć siły,

byś nigdy nie stracił marszruty,

Byś serce miał zawsze dla Polski,

a dla jej wrogów buty!

Nauczę, kto był nam wrogiem,

kto nam zadawał blizny.

I kochać całym sercem

imię Polski, Ojczyzny!

Wygasił bym obraz w oczach

I słuch zagłuszył dźwiękiem

By nie oglądać już

Ludzi skalnych lękiem

By nie usłyszeć więcej

Bigotów kolorowych

By nie mieć więcej już

Śmietniska wokół głowy...

Samotność

Samotność jest jak burza.

Z tłumu chmur powstaje,

by spotkać nienasycenie... Stłamsić pragnienie W wiatr się zanurza, W czyste niebo nieustannie wrasta. Ciemnością porasta I wsie i miasta. I choć czasem, nie jesteśmy sami, Samotność płacze z chmur, pływa całymi rzekami...

 4-go czerwca, drodzy rodacy,

Nastąpi wielki czas pochodu,

Słoneczko Peru da orację

Ojciec POlszewi i ciemnogrodu.

Pedalskie niosąc transparenty,

Tęczowe szmaty i pioruny,

I partia Razem, lud wyklęty

Z pieśnią pochwalną dla komuny.

Bedą SBeby, jako rodacy,

I ci co kiedyś pałowali

Pocioty ORMO, oraz ZOMO

Teraz się będą miłowali.

Wiwat szmaciarstwo, 

Chamy i wszyscy ci nadęci 

Wiwat kałmuki, ciemne masy!

Kurewstwo niech się święci!

 Siedzę owinięty ciszą

A piękno usiadło obok

Słońce tuliło już ziemię

Całując czerwieni obłok

Mieszka chyba w stawie

Smutki kropel już na dnie,

Pachnąc dymem sinawym.

Smakiem lekkiej obawy

Czy wstanie...

 Blasku nocą niewiele...

W zasadzie tyle co nic...

Najwyżej księżyca zieleń...

Iecz tylko w pogodne dni...

I może uśmiech

Choć raz

Na mlecznej drodze gwiazd