Skrzypiały pod butem zgliszcza, oczy płonęły od dymu, Wielu zgninęło nas wtedy, lecz dobry to był azymut! Choć krwi płynące rzeki, choć rozrzucone kości, To nie ma nic piękniejszego, od smaku, choć gorzkiej, wolności! CZEŚĆ I CHWAŁA BOHATEROM!